Zadawania pytań jest zbiorem potężnych możliwości, które mogą bardzo pomóc nie tylko w przygotowaniu się na sesję, co poprawiają komunikację między jej uczestnikami i dają nowe pomysły podczas rozgrywki. Tyle truizmów.

Czemu to zrobiłeś?

Jeżeli nie wiesz, dlaczego dana osoba nagle robi coś niezrozumiałego dla Ciebie i/lub dla reszty, zwyczajnie zapytaj się o to danego gracza. Jesteśmy tylko ludźmi, nie istnieje telepatia, więc naturalne jest to, że czasami po prostu nie nadajemy na tej samej fali.

Czemu to robisz?

To pytanie różni się od poprzedniego czasem – coś dzieje się tu i teraz, a wy zawieszacie jego wykonanie fikcji do momentu, kiedy będziecie pewni dlaczego dana osoba to robi.

O ile w normalnym świecie podczas żywiołowej akcji nie jesteśmy w stanie o to zapytać i możemy się tylko tego domyślać, to w grach fabularnych mamy luksus zawieszania akcji w fikcji i poświęcenia dowolnej ilości czasu na dogadanie się i wyjaśnienie wątpliwości. Dzięki temu możemy lepiej planować konsekwencję danego działania, zwłaszcza po to, aby uczynić grę lepszą dla wszystkich jej uczestników.

Co chcesz zrobić? Dlaczego?

Pytam się o przyszłe zamiary. Debilnie proste, umożliwiające przygotowanie się do zdarzeń na przyszłych sesjach.

Na zakończenie

Wszystkie te pytania służą nie tylko Mistrzowi Gry, ale mogą być też świetnym narzędziem dla Graczy – jasne, nadal ktoś może nie chcieć odpowiedzieć, dlaczego podczas wizyty w mieście nagle zniknął, ale już klarowanie nieporozumień z powodu np. chaosu na sesji czy też zwykłego zapominania jakiegoś detalu.

Dodatkową odmianą wszystkich tych pytań, jest zapytanie się ich nie na linii MG – Gracz, albo Gracz – Gracz, ale na poziomie postać – postać.